Strona zawiera elementy flash'owe.
Aby pobrać Adobe Flash Player kliknij tutaj.
Dziś jest piątek, 30 lipca 2010.
Trądzik pospolity jest jednym z najczęstszych schorzeń dermatologicznych. Występuje u ponad 80% osób w wieku 12-24 lata oraz coraz częściej u osób 30-40 letnich. Nie leczony może mieć przewlekły przebieg i pozostawić trwałe ślady jak: przebarwienia, blizny oraz zaburzenia emocjonalne. Jest chorobą obejmującą okolice łojotokowe(najczęściej twarz, okolicę międzyłopatkową oraz ramiona, czyli w miejscach gdzie występuje największa ilość gruczołów łojowych). Charakterystyczne zmiany to zaskórniki, grudki , krosty, torbiele ropne i blizny czyli potocznie mówiąc "wągry i pryszcze". Przyczyną zmian trądzikowych jest przerost gruczołów łojowych ,łojotok, nadmierne rogowacenie , obecność bakterii (np. .Propioniobacterium acnes), zaburzenia hormonalne, odczyn zapalny, uwarunkowania genetyczne czy nawet czynniki psychologiczne , fizykalne i zaburzenia immunologiczne.
Łojotok nadmiar produkcji łoju (sebum)
U pacjentów
chorych na trądzik zmiany hormonalne prowadzą do nadmiernej
stymulacji gruczołów łojowych, co powoduje nadprodukcję
łoju oraz doprowadza przerostu gruczołów łojowych. Zjawisko
to jest bardzo powszechne w okresie dojrzewania, może jednak trwać
dość długo i występować u osób 30-40 letnich.
Nadmierne rogowacenie (hiperkeratoza)
U pacjentów chorych
na trądzik, komórki ujścia mieszka włosowego ulegają
nadmiernemu namnażaniu (jedną z przyczyn jest obecność łoju w
górnych warstwach skóry, w ujściu gruczołu łojowego
oraz obecność bakterii). Zjawisko to zwane jest hiperkeratozą,
prowadzi do zwęzenia kanału wyprowadzającego i powstania czopu,
który blokuje ujście mieszka włosowego uniemożliwiając tym
samym wydostanie się łoju. Takie zatrzymanie łoju przyczynia się
do powstawania zmian trqdzikowych: początkowo mikrozaskórników
(widoczne białe główki), a następnie zaskórników
otwartych (czarne główki -wągry).
Namnażanie się
bakterii (P. acnes)
U pacjentów chorych na trądzik
dochodzi do nadmiernego namnażania się bakterii (Propionibacterium
acnes-odgrywającego główną rolę w powstawaniu trądzika)
normalnie występujących na powierzchni zdrowej skóry.
Bakteria ta wydziela różnego rodzaju substancje podrażniające
do tkanek otaczających, niszczy ściany gruczołow łojowych, w
rezultacie treść zaskórników wydostaje się i
wywołuje reakcję na ciało obce oraz nasila proces zapalny.
Pojawiają się zaczerwienione, bolesne zmiany skórne.
Leczenie trądziku należy zacząć jak najwcześniej gdyż w
zaawansowanym stadium pozostawia trwałe zmiany w postaci blizn i
przebarwień. Podejmując leczenie trądziku należy zdać sobie z
tego sprawę iż jest to kuracja długotrwała i wymaga od pacjenta
wytrwałości. Nie można wyleczyć trądziku w tydzień czy nawet
miesiąc. Należy przygotować się na min. 6-cio miesięczną
kurację.
1. Leczenie farmakologiczne
Środki
farmakologiczne przepisywane są przez lekarza zależą od rodzaju
trądziku, stopnia jego nasilenia oraz rodzaju skóry. Istnieją
dwa rodzaje leczenia farmakologicznego:
a) leczenie miejscowe:
ten typ leczenia ma na celu zlikwidowanie zaskórników i
zmian zapalnych przy pomocy środków (kremy, żele itp)
podawanych zewnętrznie, bezpośrednio na miejsce występowania
trądziku.
b) leczenie ogólne, środki doustne: środki
przyjmowane doustnie to głównie tabletki (antybiotyki,
kuracja hormonalna, izotretinoina, preparaty witaminowe , cynk).
2.
Zabiegi medyczne
W leczeniu trądzika stosuje się nie tylko
preparaty farmakologiczne ogólne i miejscowe, ale także różne
zabiegi medycyny estetycznej , które pozwalają na likwidację zmian grudkowych,
blizn, przebarwień oraz pozwalają utrzymać efekty leczenia. Do najcześciej stosowanych należą : mikrodermabrazja lekarska, peelingi medyczne, krioterapia, biostymulacja laserowa VPL
Wszystkie
zabiegi zwłaszcza w leczeniu skojarzonym przynoszą znakomite efekty
leczenia.
04-470 Warszawa, ul. Marsa 130, lokal 9 telefon/fax: 22 611 84 11, 502 502 585, e-mail: recepcja@mediderm.com.pl